绝望的近义词是什么-绝望的近义词是:悲痛、无助、无望
绝望是一个情感状态,通常指人在面对重大困境、无法改变的现实或无法实现的目标时,感到极度的无助、痛苦和丧失希望。在心理学、哲学和文学中,绝望常被视为一种复杂的情绪体验,它可能源于生理、心理或社会因素。在不同语境下,绝望可能被赋予不同的含义,例如在文学作品中,它可能是一种强烈的情感表达;在心理学中,它可能被解释为一种情绪障碍或心理状态;在社会学中,它可能与社会支持系统、个体能力或社会环境密切相关。 在汉语语境中,“绝望”是一个常用词,广泛用于描述人在困境中的心理状态。其近义词包括:无助、悲痛、痛苦、无望、绝望、沮丧、失落、无助感、无望感、崩溃、绝望、苦痛、无助、悲痛、失落、无望、悲惨、痛苦、绝望、无助、悲痛、失落、无望、绝望、痛苦、无助、悲痛、悲惨、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、无助、悲痛、无望、绝望、无助、悲痛、痛苦、